En sevdiğim yazarlardan olan Peyami Safa’nın bilmem kaçıncı kitabında meşhur Matmazel Noraliya’nın koltuğunu okudum. Biraz araştırıldığında görülüyor ki ustalık eseri denilen kitabı bu kitap. Bundan dolayıdır ki yıllarca kitaplığımda bekletip daha fazla yazarla tanıştım. En sonunda okumalıyım dediğimde fark ettim ki normalinden çok farklı bir giriş, gelişme ve aynı bitiriş şekli. Yazarın dili diğer kitaplarına bakarak inanılmaz değişik ve kopuk kopuk geldi bana. Kitabın ortalarına doğru hala kitaba çok giremesemde , sonlara doğru Peyami Safa kıvamını aldı benim için kitap. Okuması bence zor, ama sonu inanılmaz keyifli bir kitaptı. Baştan aşağı Ferit’in evrimini görüyoruz. Yazarla tanışma kitabı olmaya pek uygun bir kitap olduğunu düşünmüyorum. İlk önce diğer eserlerine yer vermek daha doğru olabilir diye düşünüyorum. En sevdiğim kitabı hala Yalnızız. <3 Siz en çok hangi kitabını seviyoruz.