Eskiden, kimsenin doğduğu aileyi ve kaderi seçememesinden dolayı ailevi problemleri olan insanlar hakkında "sonuçta bu kaderi o seçmedi, bunlar onun suçu değil, ben yalnızca insanlığına, iyiliğine bakarım " diye düşünürken bir arkadaşım sayesinde 'kaderinin kalıntısını taşıyor karakterinde' diye düşünmeye başlamıştım. Ben 5 yaşındaki bir çocuğun dahi fark edebileceği bir kötülük için bu yorumu yaparken bu kitap sayesinde insanın karakterinin, psikolojik yapısının, (kendisinin dahi farkında olmadığı) sevgiye dair olan tutumunun, içerisinde doğduğu aile ile nasıl bağlantılı olduğunu öğrendim. İnsanın sadece dış dünyaya çizdiği iyilik profili yetmiyor onun suskunluklarından dahi, insanı anlamak insanı tanımak gerekiyor. Yazar en başta bunun bir 'kişisel gelişim kitabı' iddiasında olmadığını söylediği için çok popüler olsa da beklentimi düşük tuttum. Yine de kendimi ve etrafımdaki insanları tanımam için yeni bir bakış açısı verdi. Bu arada biliyorsunuzdur ama ben yinede belirteyim kitap yalnızca çiftler arasındaki sevgiyi değil anne, baba, kardeş, komşu ve Tanrı sevgilerini de tek tek incelemiş.
··
112 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Sevginin, aşkın, değer vermenin her ne kadar güdüsel duygular olduğu bilinse de bu duyguların öğrenilebileceğine inananlardanım. Al Yazmalım'da dedikleri gibi sadece emek değil, öğrenilen duygulardır. Cehalete asla gelmez. Emeğinize sağlık.
