Merhaba :)
Yine aşkla okuduğum bir kitap ve yine Dostoyevski...
Yüzyıllar değişse bile insanlar ve nankörlükleri asla değişmiyor her Dostoyevski okuduğumda bu cümleyi tekrar ediyorum...
Ah Varenka...
Hayatın ne kadar acımasız olduğunu insanların ne kadar nankör olduğunu ve ne yaparsan yap insanların asla mutlu olmayacağını bir kez daha öğretmiş oldun bana.
Hayranlıkla okudum. Gayet akıcı ve güzel bir dili var.
Acısını, hüznünü, utancını ve sevgisini kalbimin en derinlerinde hissettiğim bir eser.
" İnsan bazen yanı başındaki bir kitapta bütün hayatının yazılı olduğunun farkına bile vermiyor; okumaya başladıkça giderek daha iyi anlıyor ve o ana kadar bulanık kalan şeyleri çözebiliyor. " diye yazmış sayın Dostoyevski okurken aynen böyle hissettim.
Umarım aynı hisleri paylaşırız.
Iyi okumalar
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.