Kitabı okumayı sürekli erteliyordum. Çünkü çevremde çok sık görür oldum. Bugün okurum yarın okurum diye diye epeyce bir süre ertelemiştim, ama artık okumamın zamanı gelmişti.
Raif Efendi kendine has tarzı olan içine kapanık, dünyadan uzak bir beyefendi. Fakat kitabın en başlarında biraz sıkılmıştım bu ruh halinden. Yaşayan bir ruhtu adeta. Hatta ailesinin Raif Efendiye karşı görmezden gelen aşağılayan davranışları beni üzmüyordu. Kendimce şöyle diyordum. İnsan ailesiyle, iş arkadaşlarıyla sohbet etmez mi? Ama yok onun kendine ait bir dünyası varmış ta ki kitabın derinliklerine inince anladım, Raif Efendiye hak verdim. Ne çok acı, özlem, aşk, ne çok düşünce biriktirmişsin içinde Raif Efendi. Kitabı okudukça neden kendi kabuğuna çekildiğini anladım.
Bu kitabın bana kattığı çok şey oldu özellikle de sevdiğin insanın mimiklerinden, dokunuşundan, konuşmasından nasıl anlamlar çıkarıldığını öğrendim. Bunda öğrenecek ne var diyebilirsiniz. Senelerdir evli olup aynı yastığa baş koyan birbirlerini anlamayan, sürekli sohbet eden ama yinede birbirinin ruh halinden anlamayan, yanındaki kişinin bir gülüşünden bir anlam bile çıkaramayan insanlar.. Oysa Raif Efendiyle Maria Puder hiç konuşmadan konuşuyorlardı, hem de birbirlerini tanıyalı daha 24 saat olmamışken. Birbirlerinin gülümsemesinden bin anlamlar çıkarıyorlardı.
Demem o ki bu kitabı okuyun okutturun hayatınızın nasıl düzelip şekilleneceğini kendi gözlerinizle görün…
·
1 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.