uzun süredir alıp okumak istediğim bir kitaptı. seyyidhan kömürcüyü ilk kez "dedim belki de bir yere üzgün üzgün bakmaktır dünya." dizeleriyle tanımıştım. bu dizelerden sonra araştırdım, şiirlerini tekrar tekrar okudum o yüzden de bu kitaptaki çoğu şiire daha önceden rastlamışlığım vardı. buna rağmen ilk kez karşılaşmış gibi duraksattı beni, uzun uzun düşündürdü ve seyyidhan kömürcünün kalemine bir kez daha hayran kaldım. "sinem" ve "sena" şiirleri okumaktan asla bıkmayacağım iki şiir olarak hafızamda yerini aldı. son olarak ise incelemeye seyyidhan kömürcünün mükemmel insan tanımıyla son vermek istiyorum: "insan, yani biri diğerini kör kuyularda merdivensiz bırakan."
·
475 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.