Lev Tolstoy 'a ait oldukça düşündürücü, fakat okuması bir o kadar keyifli, hızlı akan yarı otobiyografik roman. Yazarın ilk romanı olan eser, derin bir çocukluğu anlatıyor genel Rus Edebiyatında beklenen vuruculuk uzun bir süre gelmiyor, bir çocuğun gözünden mükemmel analizleri içeriyor temelde. Yine de kitabın son 20 sayfasında yazar en büyük vurgunu yapıyor diye düşünüyorum, aile içi kayıp ve cenaze anının anlatılması kitapta beni en etkileyen kısım oldu.
Çocuğun benliğini keşfederken, çevresi ile kurduğu diyaloglar, anne sevgisi, aşk gibi gördüğü hayranlıkları ve sonunda yaşadığı kayıp etkiliyor.
Kitapta sıradan gibi anlatılan, bir zorbalık sahnesi beni çok etkiledi. Tolstoy'un yıllar sonra vicdan azabına konu olan ama çocuklukta hiç canını yakmayan anısı beni en derinden etkileyen kısım oldu; sırf güçlülerin yanında olmak için nedenini bilmeden kendi gibi bir çocuğa eziyet etmesi... Sanırım yıllar yıllar geçse de okurken gözümde canlanan o zorbalık sahnesi asla silinmeyecek.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.