Gönderi

New York
''(...)İhbar ediyorum bütün herkesi öteki yarıya aldırmayan, çimento dağlarını yükselten kurtulamaz yarıya unutulmuş hayvancıkların yüreklerinin attığı yerde matkapların son şenliğinde hepimizin döküleceği yerde. Suratınıza tükürüyorum. Dinliyor beni öteki yarı yiyip bitirerek, türkü söyleyerek, ................................uçarak kendi saflığında. incecik çubuklar taşıyan kapıcı çocukları gibi böcek antenlerinin paslandığı deliklere. Cehennem değil bu, bir cadde. Ölüm değil, manav dükkanı. Otomobilin ezdiği şu kedinin .......................................................pençesinde bir dünya var kesik ırmaklardan, ..............................ulaşılmaz uzaklıklardan, gelirken kulağıma türküsü solucanın nice kız çocuğunun yüreğinden. Pas, maya, titreyen yeryüzü. Yeryüzü, sen ki, büroların .......................................sayılarında yüzen. Ne yapayım? Sıraya mı dizeyim .....................................................manzaraları? Sıraya mı dizeyim birazdan ..................................fotoğraf olacak aşkları, birazdan tahta parçaları, kan .........................................yudumları olacak?(...)''
Sayfa 108 - Can·Kitabı okudu
Edebiyat
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.