"Şarkı söylemiyorlar Nevzat. Ölen arkadaşlarının yasını tutuyorlar. Sevinç çığlıkları değil bunlar, acı dolu haykırışlar. Biliyorsun kırlangıçlar göçmen kuşlardır. Çok hızlı uçarlar. İşte o göç sırasında yüzlerce kırlangıç fırtınaya yakalanıp ölürmüş. Göçü başarıyla tamamlayan kırlangıçlar, geldikleri ülkenin sıcak gökyüzünde uçarken yollarda kaybettikleri arkadaşlarını anımsar acıyla, öfkeyle böyle çığlıklar atarlarmış."
Ahmet Ümit en bilinen polisiye yazarlarından biri. Kırlangıç Çığlığı da okuduğum ilk kitabıydı. Ben polisiye kitapları okumayı pek tercih etmiyorum aslında. Bir olay, bir katil.. Ve kitabın sonunda katilin bulunacağı kesin. Ama yine de Kırlangıç Çığlığı bir çırpıda okuduğum bir kitap oldu. Karakterlere, suçlulara, suçluların psikolojisine o kadar iyi adapte oldum ki. Ahmet Ümit'in olayı bu zaten. Hikayeyi öyle güzel anlatıyor, öyle bir kurgu yaratıyor ki okumayı bırakamıyorsunuz. Ayrıca işlediği konu toplumumuzu çok yakından ilgilendiren çocuk istismarı konusu olduğu için sayfaların hızlıca aktığını fark etmiyorsunuz bile. Eğer polisiye seviyorsanız kesinlikle okunması gereken kitaplardan biri.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.