"Gördüğünüz her şey bir hikayedir,nereye kadar gerçek olduğunu bilmenize imkan yoktur. İnsanlar birbirine durmadan yalan söyler."
Kardeşimin Hikayesi. Kasabada işlenen bir cinayet üzerine gazeteci bir kadın ve emekli bir inşaat mühendisinin tanışması sonrasında gelişenlerle başlıyor kitap. Karakterlere bir kez alıştıktan sonra kitabı elinizden bırakamıyorsunuz. Kurgu muazzam, karakterler çok güçlü. Kitabı okuduktan sonra kapağına anlam verememiştim doğrusu. Kapak, ünlü ressam René Magritte'in “Aşıklar” tablosuna ait. Ressam daha küçükken Belçika'da nehir kıyısındaki evlerden birinde yaşıyor ve bir gece uyurken dışarıdan gelen sesler üzerine bir kalabalığın, ellerinde meşalelerle yürümekte olduğunu görüyor. Kendisi de merak edip bakmaya gidiyor ve bir kadının nehre atlayarak intihar etmiş olduğunu öğreniyor. O kadın Rene'in annesi.Annesinin cesedini geceliği yukarı doğru sıyrılmış olarak yüzü örtük şekilde görüyor. İşte çizdiği tablolarda insanların yüzlerinin bezlerle örtülü olmasının sebebi annesinin o halini unutamaması. "Mutlu olabilmenin tek şartı unutmayı başarabilmektir." diye boşuna dememiş Livaneli.Sonunu ise asla tahmin edemiyorsunuz ve beyninizden vurulmuşa dönüyorsunuz. Okumadıysanız kesinlike okuyun derim.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.