Umuttan UmutsuzluğaEdebiyat
Beklentiler sadece üzer, diyoruz başkahraman Drogo için. Nice umutlarla subay oldu. Nice kahramanlıklar yapıp adından söz ettirecekti. Altın harflerle adını tarihe kazıtacaktı Drogo. Ah Drogo, vah Drogo!
Fakat hayat Drogo'nun umduklarını çıkarmadı karşısına. Günler geçti, haftalar geçti, aylar geçti, yıllar geçti... Drogo umudunu hep diri tutuyordu. Umudu diriydi de ya bedeni? Evet, bedeni Drogo'nun yıllardır beklediği günü görmesine mani oldu ne yazık ki. Ah Drogo vah Drogo!
20'li yaşların başında tozpembe hayaller gören, büyük büyük beklentilere giren, büyük büyük umutlar besleyen Drogo... 50'li yaşlarında, ömrünün sonuna doğru geldiğinde ne boş hayaller kurduğunun, ne boş umutlar beslediğinin farkına varan Drogo... Umuttan umutsuzluğa doğru giden Drogo... Aslında umut etmek hata değil elbette. Allah var, umut var. Ama olmayacak şeyleri umut etmek hatadır. Drogo da böyle bir hataya düştü. Düştü ve farkına vardı. Farkına varışıyla bitirelim:
“Kalenin tepelerindeki kuşkulu bekleyiş, kuzeydeki boş ovanın
incelenmesi, kariyer konusundaki kaygılar, bekleyişle geçen uzun yıllar küçücük basit bir şeye
dönüşüverdi.” (syf.231).
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.