Uzun zaman sonra elime bir kitap aldım. İnce diye bunu seçmiştim, okuma hevesim geri gelir diye. Azar azar okurum, alışkanlığım geri gelir dedim. Tabii ki azar azar okuyamadım çünkü kitap elimden düşmedi. Dili, düşünceleri anlatış biçimi beni o kadar çok etkiledi ki bırakamadım. Suçu, olayları ve bununla ilgili şeyleri işlemeden yalnızca karakterin düşünce akışını, yaşadığı karmaşaları aktarması çok güzel bir detaydı. Karşımızdaki karakteri yargılamak için bir fırsatımız yoktu, bilirsiniz ister istemez de olsa çok yargılarız biz insanlar, yalnızca yoldaşı olduk mahkumun. Acısına, heyecanına, korkusuna ortak olduk ve hislerini paylaştığı bir dost olduk. O kadar güzel cümleler vardı ki kitapta, bu cümleleri sadece okuyup geçmemeliyim dedim. Bende iz bırakan çok fazla satır oldu ve hepsini bulduğum her kağıda yazmak istedim. İnanılmaz bir deneyimdi ve kalbimde her daim izini taşıyacağım. 
Bir İdam Mahkûmunun Son Günü 
Victor Hugo
Bir İdam Mahkûmunun Son Günü Victor Hugo
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.