Çok çok sevdiğim bir kitapla geldim.) Haftalarca etkisinden çıkamadığım, her dinlediğim şarkıda aklıma gelen bir eser. Konusu; bir kadının çocukluğundan beri aşık olduğu adama, çocuğunun ölümünün ertesi günü; kendi hayatını, daha doğrusu hiçbir zaman onun olmamış hayatını anlatan bir mektup göndermesi. Neden sevmeyen bu kadar insan olduğunu anlamıyorum; kadının yaptığı şeyleri bu kadar eleştirmeleri bana doğru gelmiyor, ne de olsa herkes kendi hayatından sorumlu. Eleştirdikleri şeyin kitabın anlatımı, dili olduğunu zaten düşünmüyorum çünkü Zweig yine kendini göstermiş bu konuda. Sever misiniz, sevmez misiniz bilemem ama etkileneceğinize eminim, iyi okumalar.)