Atsız’ın Milliyetçilik, Türkçülük hakkındaki görüşleri veya dini inançlarını bir kenara bırakıp önyargısız okumalı diye başlamıyorum. Önyargılıysan buradan geri dön sevgili okur. Çünkü canını sıkacak cümleler de okuyacaksın burada:)
Asker kadar bir asker olan Selim Pusat’ın nefsiyle mücadelesini müthiş bir psikolojik tahlil ile okuyoruz. Karşımda görsem bir dakika bile katlanamayacağım Pusat’ın hikayesini bir çırpıda okuyacak kadar sürüklendim. Atsız asla kabul edemeyeceğimiz (örneğin kırallık hakkındaki fikirler vs. ) öyle bir sunmuş ki bize evet ya aslında neden olmasın diyor insan. Ne o hayran hayran gözlerim dolu dolu okuduğum Atsız’ın hikayesi de olduğu söylenen şiirleri ne de yaşama zevkini kaybetmiş olan ruh adamımız, beni en çok etkileyen ve üzen şey sanırım kocasının hayata geri dönmesi için genç bir kıza aşık olmasını bile dileyen, dua eden Ayşe öğretmen oldu kadınca hislerle tabi:)
Roman boyu geçen şiirler ve sona yakın sorgulanma sahnesi etkileyiciydi. Bir an film izler gibi gözümde canlandı.
Keyifli okumalar..
·
11 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
