İsminin aksine tam bir huzursuzluk romanı. Yazıldığı dönem adeta sirayet etmiş gibi. O kadar ağır ki çok yavaş ilerliyor. Asla akıcı değil ama aynı zamanda çok kaliteli . İnsana verilen mesajlar çok yoğun. Şark ve Garb'ın kıyasları, eski edebiyata duyulan özlem hâlâ kendi içlerinde gazel söyleme şenliklerini devam ettirmeye çalışan, kopmak istemeyen insanlar. Ayık bir kafayla okunması gereken ve yıllar sonra tekrar okunması gereken bir kitap. Bazı kitapları olgun yaşlarda okuduğunuzda veriminiz daha fazla olur . Huzur'un öyle bir roman olduğunu düşünüyorum.
Asıl karakterin,çileli hayatında tutunduğu en büyük dalı Nurdan'ın , onu yarı yolda bırakmasından tutunda sonuna doğru adeta bir şizofreni hastasına dönen Mümtaz'ın yolculuğu sizi ayrıca etkileyecektir . Suat gibiler hayatımızdan eksik olsun .
·
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.