Aşkın YolcusuEdebiyat
Hakikî aşkın yolcusu Yunus Emre’nin hikâyesidir bu. Kâh dağda, kâh ormanda, kâh kuş uçmaz kervan geçmez yollarda dağlar ile taşlar ile Mevlâ’yı çağırır Yunus. Bu yolculukta Yunus, Tapduk Emre’nin gölgesinde dergâha su ve odun taşıyarak farkında olmadan pişmektedir. Yunus, çoban, mezarcı ve âlimle olan hikâyeleriyle bize aşkı, ölüm hakikatini ve kâinatın sırrını anlatır. Özellikle her nefsin bir gün mutlaka tadacağı ölümün gerçekliğini buz gibi yüzümüze çarpması ve bize bu gerçeği hatırlatması kitabın üzerimizde iz bırakan en önemli konularındandır. Kitabın sonunda ise küçüklüğünden bu yana eşyanın sırrına vâkıf olan Yunus’un, Tapduk Emre’nin nefes vermesiyle kelimenin de sırrına erişmesi ve sözlerinin asırlar boyunca yediden yetmişe herkese ulaşması anlatılır. Büyük âlimlerin menkıbelerinin Yunus Emre ile Tapduk Sultan’a atfedilmesi kitabın sürükleyiciliğine ilave katkı sağlamıştır. Velhasıl fazla uzatmadan Âşık Yunus’un ifadesiyle sözümüzü bitirelim: “Ete kemiğe büründüm, Yunus diye göründüm.”
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.