Huzursuzluk
Mardinli Hüseyin ile Ezidi kızı Meleknaz’ın öyküsüdür...
İnsanları dili, dini, ırkı, rengi ne olursa olsun ayırmamak gerektiği galiba sadece yazıldığı kitaplarla sınırlı kaldı. Dünyada yaşanılan acıların çoğu bunlar yüzünden meydana gelmektedir ve insanoğlunun suçunun cezasını yine insanoğlu çekmektedir. Çekmeye devam etmektedir.
Kitabı okumaya başlarken evet bir huzursuzluk kaplıyor içinizi. Gittikçe artıyor, artıyor,artıyor... ve uzun bir süre aklınızdan çıkmıyor. Keşke bunu yapmasaydı da böyle davranmasaydı da diye kendi kendimize kitaba dahil olmaya çalışıp, bazı yerlerde gözümüzü kapatınca sanki o olayları görmeyip , hissetmeyecekmişiz gibi durumlar yaşamamız!...Yani bende öyle oldu.
Bir insan bu kadar acıyı çekmek zorunda da mı?
Bir insan bir insana bu kadar acı çektirmek zorunda mı?
İnsanlık nerede? Neden böyle hayatları yaşamaya mecbur bırakılır ki insanlar özellikle de kadınlar. Bunları yapanlar cezasını ne zaman çekecek? gibi sorularla boğuşursunuz. İnsanlığa lanetler okursunuz. Hayıflanırsınız bir kaç gün. Belki biraz daha uzun da sürebilir...
sonra geçer. ( geçer mi gerçekten ?)
Serenad ve Kardeşimin Hikayesi’nden sonra okuduğum üçüncü Livaneli kitabı. Bu kitapları okurken genel kültür açısından kendinize mutlaka bir şeyler katıldığını hissedeceksiniz.
Kalemini çok beğendiğim yazarlar arasındadır Livaneli. Kitaba başlayınca bırakamıyorsunuz ve zaten kitapta sizi bırakmıyor ve bakmışsınız ki kitap bitmiş, bitmiş ama etkisinden uzunca bir süre çıkamıyorsunuz.
Ben bir insandım! Biz bir insandık!
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.