Elimde kitap olmadığı için dün üçüncü kere Yabancı'yı okudum. (İyi ki de okumuşum çünkü baş karakteri sindirmek çok kolay değil.) Bu kitap için diyebileceğim en önemli şey, kitapta her şey bu kadar olağan şekilde anlatılırken yine de ne oluyorsa elinden bırakamıyor insan. Koca bir düzlük kitap ve koca bir doluluk. Bu iki zıtlık nasıl oluyorsa bu kitapta buluşmuş sevgili okurlar. Hadi be Meursault birazcık yaşama dahil ol diyesim geldi defalarca ama zaten bize uzak olan bu 'yabancı' kendi yaşamına oldukça dahildi.
Üçüncü okumamda Meursault'u biraz daha anlayabilmiş bulunuyorum. Ama eminim o bu satırları okusa "Anlaşılmak umrumda bile değil!" derdi.
Kitabın son cümlesi ile bitiriyorum; "Her şeyin tamam olması ve kendimi daha az yalnız hissedebilmek için, idam günümde çok seyirci bulunmasından ve bunların beni hınç dolu haykırışlarla karşılamalarından başka isteyecek bir şeyim kalmamıştı."
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.