#SPOİLER İÇEREBİLİR#
Kitapçı Mendel, Stefan Zweig'in sevdiğim kitaplarından biri oldu. İçerisinde Kitapçı Mendel ve Kızıl isimli iki hikaye bulunmakta. 126 sayfadan oluşan tek oturuşta bitirilebilecek bir kitap diyebilirim. Ama ne hikmetse, bugüne kadar bir Zweig kitabını hiç bir oturuşta bitirememişimdir.
İlk hikaye, hayatı kitaplardan ve Café Gluck'taki her zaman oturduğu masasından ibaret olan Mendel'in dışarıdan izole yaşam şeklini anlatıyor. Kafasını kitabından sadece ulaşılamayan bir kitap söz konusu olduğunda yada ikinci el kitap almak için gezdiği zamanlarda ayıran Mendel, kendisini etrafında yaşananlardan o kadar soyutlamış ki süregelen 1. Dünya Savaşı'ndan hiç haberi olmamış. Savaş yüzünden yurtdışındaki abonelikleri aksadığında oralara gönderdiği mektuplar nedeniyle ajan olduğu düşünülmüş. Toplama kampında geçirdiği iki yılın ardından bir daha hiç eskisi gibi olamamış.
Kitabı okurken Viyana'da yaşayıp 1. Dünya Savaşı'ndan böylesine bihaber olan bir karakterle karşılaşmak beni çok şaşırtmıştı. Keyif veren bir öykü oldu.
İkinci öykü ise taşradan şehire tıp okumak için gelen Berger'in içine kapanıklığını, yalnızlığını, ailesinden ve özellikle kız kardeşinden ayrı kalmanın ruhunda açtığı yaraları anlatıyor. Bu buhran halinden kurtulamadığı sıralarda Kızıl hastalığına yakalanmış bir kız çocuğu, biraz da özlediği kız kardeşini hatırlattığı için olsa gerek, ona yeniden ümit veriyor.
Kitabın dili hafif, okuması kolay, ancak tüm Zweig kitaplarında olduğu gibi insan ruhunun derin ve incelikli anlatımı ön plana çıkmakta. Kitabı okurken Mendel ile birlikte kitaplara gömülüyor, Berger ile yalnızlığı hissediyorsunuz. Keyifli bir kitaptı.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.