Bir baba, yorgun bir haftanın sonunda, bir Pazar günü
uyanır ve eline gazetesini alıp, bütün gün evde dinlenme
planları yapar. Tam bu sırada, oğlu koşarak gelir ve ne zaman
dışarı çıkıp parka gideceklerini sorar. Baba oğluna söz
vermiştir. Onu bu hafta sonu parka götürecektir ama hiç
dışarıya çıkmak istemediğinden dolayı bir bahane uydurması
gerekiyordur. Sonra gazetenin promosyon olarak dağıttığı
dünya haritası gözüne ilişir.
Önce dünya haritasını küçük parçalara ayırır ve oğluna
“Eğer bu haritayı düzeltebilirsen seni parka götürürüm” der.
Sonra düşünür ve “Onun bu haritayı tamamlaması tüm
gününü alır, ben de rahat rahat evde keyif yaparım” der.
Aradan on dakika geçtikten sonra oğlu babasının yanına
koşarak gelir ve “Baba, haritayı tamamladım, artık dışarıya
gidebiliriz” der. Adam önce inanamaz ve görmek ister.
Gördüğünde ise, hayretler içinde kalarak, bunu nasıl yaptığını
sorar.
Çocuğun cevabıyla babası utanç içinde onun ellerinden
tutarak çocuğunu parka götürür ve parayla pulla satın
alınamayacak bir ders alır küçük çocuğundan,
Çocuk; “Bana verdiğin haritanın arkasında bir insan resmi
vardı. İnsanı düzelttiğim zaman dünya kendiliğinden düzeldi”
yanıtını verir.
İnsan düzelince, tüm dünya düzelir…