Çehovun okuduğum ikinci kitabıydı ama bu kadar hayranlık uyandıracağını tahmin edememiştim. İnce bir kitap olmasına rağmen uzun bir sürede sindire sindire bitmesini istemeyerek okudum Kesinlikle tavsiye ederim. Değinmek istediğim bir diğer noktaysa bu incelemeyi sizler için değil kendim için yazıyorum.
Kitabın her şeyden öte iki konuya yönelik yapıcı eleştirileri olduğunu düşünüyorum biri sosyal adaletsizlik diğeri ise yalnızlık. Benim sözcüklerimin bu konuda kifayetsiz kalabileceğinin bilincindeyim o yüzden Çehov'un sözcüklerinde sizin bulmanızı ümit ediyorum.
--------------—-----------—-----------Spoiler alarmı--------—--------------—-----------—-----------
Doktor ile hasta ilişkisinden ziyade Çehov'un burada iki ortak ruhu tam anlamıyla zıt ama tamamlayıcı pozisyonlara koyarak iletmek istediği bir mesaj olduğunu düşünüyorum. İki karakterde şizoid tip kişilik bozukluğundan müzdarip, ortaklığın burada başladığını düşünüyorum ve doktorun yakınlık kurabilmesinin en temel nedenini de burada arıyorum. Asıl korkutucu noktaysa bir doktorun fiziksel bir rahatsızlığı tedavi etmesi olağan iken mental hastalıklara ulaşmaya çalışmanın bu kadar korkutucu , bulaşıcı olduğunun çevre tarafından algılandığını belirtmesi hoşuma gitti. Burada ivan ve Andreyin detaylı karakter analizlerini umarım bir gün eklerim ama çehovun bu karakterler üzerinden yalnızlığa çok güzel değindiğini düşünüyorum.
Andrey Yefimıç'in hastanedeki düzenliksizlerin ahlaksızlıklarin farkında olup göz yumması üç maymunu oynaması sadece kimseyi rahatsız etmeyecek kadar elini uzatması okurken beni benden aldı desem yeridir. Son anlarında bunun kurbanı olması ve kendine dem vurmasını manidar bir son olarak görüyorum. Okurken kendimi yerine koyabildiğim bir karakterdi ama bu sessizliği beni çıldırttı. Ben daha iyi bir Andrey Yefimıç olabilirim diyorum :)
Nikitanın gördüğünde önünü iliklediği doktoru, gün gelince döveceğini öngörmek zor olurdu ama sosyal konumumuzun bu kadar hızlı değişmesiyle insanların da değişebileceğini unutamamak gerek, bu yüzden düzenimin bozulmasından korkmak yerine empati kurmanın gerekliğinden bahsetmeme gerek yok diye düşünüyorum :)
------—--------------—------------—------------------------—-----------—-----------
Kitapta Voltaire'dan şöyle bir alıntı bulacaksanız "Eğer Tanrı var olmasaydı bile insanoğlu onu icat ederdi".
Kötülükleri icat edenler de bizleriz onu yenebilecek icatları yapabilecek cesareti bulmanız dileğiyle :)
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.