Binlerce sayfalık rus edebiyatının ciğnenmeden yutulan sonrada agızda su gibi hiçbir tad bırakmayan kağıt ve zaman israfının cisimleştiği ciltleri arasından nasıl olup da çıktığına inanamadığım bir başyapıt!
Öyle her okuduğunuz romana "aynı beni anlatıyo" diyip hayran olan bir su birikintisi değilsinizdir.. Ama oblomovu okurken heyecan ve korkudan gerilirsiniz.. Olacak şey değildir sanki adamın biri iki yüzyıl önce rusya'da yaşamış bir reenkarnasyonunuza rastlamış ve onu anlatmış gibidir.. Sayfaları çevirirken "aman şu iki sayfa bitsin de gidip dişlerimi fırçalayayım, sonrada bir sigara içerim" dersiniz.. ardından "yok yok dolaptan biraz incir reçeli alayım, sonra çekirdeklerini ön dişlerimle kırarken okumaya devam ederim" diye düşünürsünüz.. ee o zaman dişlerinizi ne zaman fırçalayıp ne zaman sigara içeceksiniz?? O anda farkedersiniz işte; sizi korkutan kitap değil, bizzat kendinizsiniz.. Siz oblomovsunuz!!! O sizsiniz.. Binlerce küçük anyrıntıyı düşünmekten harekete geçmeye zaman bulamayan korkunç bir şeysiniz... Arada oblomov olmak diye bir entry yazmak da gelir aklınıza ama beyninize yığılan kelimeler rahatsız eder sizi.. Çok sinirlenir ve telefona uzanırsınız.. Ama odaklanamazsınız. Kalkıp telefonu bırakıp, çaresiz okumaya devam edersiniz...
··
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.