Beyaz Gemi, yazarın hepimizin az çok bildiği Kırmızı Eşarp kitabından uyarlanan Al Yazmalım filmiyle tanıyıp gönlümüzde yer edinen Cengiz Aytmatov'un okuduğum ilk eseri oldu.
Eser bir alegori; iyilik , kötülük, umut, gelecek nesil, geçmiş nesil nasıl yorumlarsanız. İyi olarak yorumlayanlarda var kötü olarak yorumlayanlarda. Zaten alegori o herkesin farklı anlamlar yüklediği simgelerden oluşmaz mı?
Yazar, duygusal yönü ağır basan kitabında, iyilik - kötülük ve hayatı küçük bir çocuğun penceresinden anlatıyor bize. Bu çocuğun portresini güçlü kelimeleriyle nakşetmiş. Betimlemeleri, hikayeyi anlatış şekli insanı adeta kitabın içine çekiyor. Özellikle pastoral betimlemeleri çok kuvvetli.
Ağırlıklı olarak bir çocuğun iç dünyasında geçenler anlatılan kitap da; Kötülükler karşısında, yüreği güzel çocuk bulunduğu ortamdan, yaşadıklarından ve kendinden hiç ödün vermedi. Yüreği çok geniş, çantasıyla , dürbünüyle, kayalarla konuşur ve en önemlisi Beyaz Gemi ile beraber bir balık olup yüzmek isterdi.
Gel gelelim ki, bazı kitaplar mutlu sonla bitmez. Nedeni kötülerin kazanıp, iyilerin kaybetmesi değildir. Nedeni çok açık; iyilerin hep yüreklerimizde yaşamasıdır. İyiliğin hüküm sürdüğü bir dünya dileğiyle... Keyifli okumalar,,,
·
61 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.