Meşhur, namı her yere ulaşmış şeylerden kaçarım hep. Sanki en son ben kalsam da öyle muhatap olsam derim. Ama içten bir merakla da gözlemlerim hep. İşte bu kitapta öyle benim için. Okumadım merak ettim, okumadım edindim, okumadım kulak kestim. En sonunda karantinamın 11. Gününde bir sabah namazı sonrası ballı ıhlamur ile içiverdim kitabı. Güzeldi. Hüzünlü idi. Az önce bir arkadaşımın bebeği oldu. Bir hikaye bitti başka bir uzun hikaye başladı. Adı Afife Rana olmuş :) hayırla gelsin yuvasına.