Mahşerin dört atlısı serisinin 2. kitabı ‘Savaş’ da bitti. Yoruma geçmeden önce serinin kapaklarının kitapta tasvir edilen atlılarla birebir aynı olmasının ne kadar süper olduğunu söylemek istiyorum. İçerikle alakasız bir sürü kapak gördükten sonra bu çok iyi geldi
🗡Miriam, Kudüs’te yaşayan, atlıların 13 yıl önce dünyaya inmesinden sonra ailesini kaybedince ok, yay, vb. silahlar yaparak geçinen bir kadın. War(Savaş) ve devasa ordusunun Kudüs’e varması ve herkese saldırmasıyla Miriam kendini dışarda bulur. Şehir yanıp kül olurken, askerler herkesi öldürmeye çalışırken genç kadın Savaş ile karşılaşır. Koyu kırmızı atı üzerinde, kırmızı deri zırhı, devasa kılıcı, uzun siyah saçları, sürmeli gözleri ve iri kaslı vücuduyla Savaş tam bir öldürme aracı gibidir. Ancak Miriam’ın boynundaki büyük yara izini görünce onu öldürmekten vazgeçen Savaş, kadını atına alır ve savaş kampına götürür. Çünkü Miriam onun Tanrı tarafından seçilmiş ‘karısı’dır. Miriam’a karşı akıl almaz bir nezaketle davranan bu adamın, şehirleri tek tek yok eden, askerlerinden kaçanları doğaüstü gücüyle dirilttiği ölülerle öldüren adam olduğuna inanmak çok güçtür. Miriam, önce arzu sonra da çılgınca olsa da aşk beslediği atlının aldığı canların acısını içinde taşır. Elinden gelen her şeyle insanoğluna yardım etmeye çalışsa da Savaş değişmedikçe kimsenin kurtulmayacağını anlar.
🗡İlk kitaba göre bunu daha çok sevsem de Savaş’ın yaptıklarını affedebilmek gerçekten çok zor. Sadece bir insana-karısı olduğu için- önem verip, diğer tüm insanları öldürmeye kararlı birini sevmek çok akıl almaz gelmişti başta. Ama yazar bir şekilde yine yaptı yapacağını ve o korkunç, eli kanlı adamı bana sevdirdi Savaş’ın da dediği gibi herkes pişman olabilir, değişebilir ve Mahşerin dört atlısından Savaş da bir insanda aşkı, özlemi, kaybetme korkusunu, acıyı, mutluluğu buldu ve değişti.
🗡3. kitap ‘Famine’ yani Kıtlık’ta bakalım beni ne maceralar bekliyor
·
102 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.