Her insan yaşı kaç olursa olsun kendisini kaybettiği, bulmaya çalıştığı bir zaman dilimi vardır muhakkak ömründe.
Kaybolan; hepimize hayatın bir yerinde kaybolduğumuzu fark ettirmek üzere yazılmış, yolculuğumuzun neresinde olduğumuzu sorgulamaya, düşünmeye çağırıyor. Kitabı okurken kendinizi kimi zaman Hakan'ın yalnızlığında, Yıldız'ın çaresizliğinde, Sonay'ın kendini çektiği karanlıkta buluyorsunuz. Tarık Tufan hikâyeyi kimi zaman Hakan olarak kimi zaman da Yıldız ve Sonay olarak bize anlatıyor.
Hikâye 40'lı yaşlarında olan Hakan'ın çalıştığı büroda yaş günü kutlamasıyla başlıyor. Pasta kesiliyor ama pasta üzerinde "İyi ki doğdun Arda." yazıyor. Hiç kimsenin dikkatini çekmeyen bu ayrıntı Hakan'ı derinden etkiliyor. Hakan'ın yaşadığı bu sarsıntı hayatını, benliğini sorgulamaya itiyor. Hakan benliğinin, geçmişinin derinliklerine gömdüklerini arayıp bulmasına neden oluyor. Bu yeni yüzleşme 15 yıllık eşi Yıldız'ın hayatında da büyük farkındalıklara, sorgulamalara ve devrimlere yol açıyor. Hakan'ın bu akışı Yıldız'ı da farklı yerlere getiriyor.
Kaybolan, hem konusu hem de anlatımıyla merakla ve büyük zevkle okuduğum bir kitap oldu.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.