Kitabı elime aldığımda sıçanlara anlam yükleyemedim, çok dikkatimi çekmişti açıkçası ama o kadar yerinde karşıma çıktılar ki sıçan yerine ne olabilir diye düşündüm gerçekten okurken. En çok aklımda kalan cümle ise doğal olarak " iki kere iki dört eder diyebilmektir özgürlük " oldu sayfalar ilerledikçe yerini iki kere ikinin bazen 5 hatta 3 bile ettiğinin nasıl zihne yerleştirildiğini düşünmeden edemedim açıkçası. Her geçen günün , değişen sayfalar gibi özgürlüğümüzden bir şeyler eksilttiği düşüncesi nasıl da belirdi zihnimde. Umarım önümüzdeki 1984-lerde iki kere iki hep dört olarak kalır..