Serenad, sen okuduğum en güzel kitaplardan birisinEdebiyat
Nerden başlayacağımı, nasıl başlayacağımı inanın bilmiyorum. Şu an tek isteğim Zülfü Livaneli'yle oturup onu sorularımla boğmak...
Bu kitap hakkında ne söylesem az kalır. Kendime kızıyorum neden bu kadar geç okudum diye. Oysa ki bu kitap defalarca baştan okumalık. Okurken beynimden vurulmuşa döndüm. Sürekli gözlerim doldu o kadar etkilendim ki bunu anlatamam tarif edemem. Sürekli alıntı yapmak istedim. Yapabildiğimi yaptım, yapamadıklarım kitaba dalıp gitmemden kaynaklıydı. Elimde olsaydı sadece buna zaman ayırsaydım her satırını alıntılardım. Ama kendime geldikçe yaptım.
Serenad'ı defalarca dinledim. İlk duyduğumda içimde bir şeyler kopup gitti. Kitabın her satırı farklı ruh hallerine girmeme sebep oldu. Çoğu gözümün önünde canlandı. İçim, içim çok garip.
Sevgili Max, kavuştun mu Nadia'ya?
Max ve Nadia'nın aşkı belki de beni en derinden sarstı. Bir insan bir insanı nasıl bu kadar sevebilirdi?
Gerçekten ne yazacağımı bilemiyorum. Bu kitap beni derinden sarstı.
Sevgili Livaneli, sen çok yaşa.
Satırlarıma son verirken zaten bir şey yazabildiğimi de pek sanmıyorum size bırakmak istediğim bir parça var;
youtu.be/PXis0PtqdXw
Ve son olarak şu cümlelerle veda etmek istiyorum.
"Çünkü ancak hikayesi anlatılan insanlar var oluyordu."
Elveda Max, elveda Nadia...
·
7 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.