Kitap, Zeynep ve Ahmet isimli iki çocuğun mektuplaşmalarından oluşuyor. Tabii bunlar basit bir naber, nasılsın muhabbeti değil! Beni, seni, öğretmeni, aileyi kısacası toplumda çocukların şekillenmesi üzerinde etkisi olan herkesi tatlı dilleriyle eleştiriyorlar.
Büyüyünce kendimiz ve çocukluğumuz arasına mesafe koyuyoruz. Dolayısıyla yetiştirdiğimiz nesilleri anlamamız zorlaşıyor. Eğitim sadece sözlerle değil davranışlarla ve bizzat kendimiz örnek olarak verilir.
Kendisine ayna tutmak isteyen herkes okusun.