KUMARBAZ/İNCELEMEEdebiyat
Beyaz Geceler, İnsancıklar, Yeraltından Notlar, Suç ve Ceza derken yine bir başka Dostoyevski eseri olan Kumarbaz'ı da okuyup bitirdim. Kitabı okurken kafamda oluşan en net fikirlerden bir tanesi kesinlikle diğer eserlerinden farklı olduğuydu, bununla başlamak ve neden böyle düşündüğümü anlatmak istiyorum. Öncelikle Dostoyevski eserleri -çoğunuzun bildiği gibi- biraz karamsardır, kasvetli bir temaya sahiptir. Bu eser de aynen bu hissiyatla başlıyordu ki tam "Klasik bir Dostoyevski eseri daha" diyeceğim sırada tema birden değişti. Keyifli, hoş bir hâl aldı hatta ara ara güldürdüğü yerler bile oldu. E doğal olarak şaşırdım, "Lan ne oluyoruz" dedim. Sonrasında ise öyle kusursuz hamleler vardı ki neden kitapta böyle üslupsal bir değişikliğe gidildiğini anladım. Naçizane görüşüm; Dostoyevski'nin kendi hayatında belki de "en büyük düşmanı" olan kumar sevdasının nasıl bir illet olduğunu okuyucusuna hissettirebilmek için kumarın kişide uyandırdığı hisleri eserin üslubuna yedirmiş. Şöyle açıklıyım, hikaye içinde kumarda kazanırken bir kişi nasıl keyifli ve mutlu hissederse; eserin üslubunda da bir keyif havası veya bir hoşluk seziliyordu. Keza aynı şekilde kaybetmeye ve hırslanmaya başlayınca da üslupta kökten bir değişim oluyordu. Olaylarla ve karakterlerin duygularıyla tamamen bağlantılı ve değişken bir üslup vardı anlayacağınız. Hoş, okurken bu durumu fark etmek daha da keyifli bir okuma deneyimi yaşattı bana. Bunun haricinde elbette diğer eserlerden de alışkın olduğumuz tahliller, bireyin iç dünyasına dair incelemeler, rastgele bir konu hakkında belirtilen düşünceler, ikilemler, güçlü karakterler ve bu güçlü karakterleri yıkan doğal sebepler mevcuttu kitapta. E bu durumda beğenmemem imkansızdı. Eserin diğer Dostoyevski eserlerinden farklı olmasını sağlayan bir diğer sebep ise pat diye hikayenin tam ortasından başlamış olması. Ne karakterlerin geçmişi hakkında ne de kimin birbirinin neyi olduğu hakkında bir bilgimiz vardı. Hatta eser 1. Ağızdan yazılmış olmasına rağmen anakahramanımızın adını eserin ortalarında öğreniyorduk. Tabii ki böyle bir durum başka bir yazarın kaleminde baya abes durabilirdi, ama Dostoyevski olunca abeslik söz konusu bile değil. Neyse, hikayemiz; bir Rus ailesinin öğretmeni olan Aleksey Ivanoviç'in, ailenin kızı olan Polina'ya olan sevgisini ve aynı ölçüde nefretini; öte yandan da ailenin reisi olan, düştüğü borç batağından kurtulabilmek ve Matmazel Blanche ile birlikte olmak için annesinin ölüp ona miras bırakmasını bekleyen generalin çaresizliğini, tembelliğini ve hazıra konma isteğini konu alıyor. Bu temel üzerinde kurulan hikaye, eserde bulunan neredeyse her karakterin güçlü bir yapıya sahip olması sayesinde gitgide daha da şekillenerek gerek anlattıkları, gerek alt metni, gerek okurken verdiği keyif olsun oldukça güzel bir eser. Diğer eserlerine nazaran okunması kolay ve keyifli olduğu için hepinize öneririm, keyifli okumalar.
.
Benim puanım : 9/10
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.