Oscar Wilde’ın en sevdiği çiçek nedir biliyor musunuz? Beyaz bir zambak. Çünkü güzelliğinden başka hiçbir şeye sahip değildir. Güzel olduğu kadar işe yaramazdır.
Çok sevdiğim bir romandır kendisi. Çok yeni yetmeyken okumuştum ve beni tanıyanlar da bilir ki bu kitabın yeri ayrıdır.Kısaca konusunu anlatıp giriş yapıyorum. Basil Hallward diye bir ressam var ve Dorian Gray’in portresini yapar. Ressamın evinde Lord Henry ile tanışır ve güzellik algısı tamamiyle farklı bir konuma gelir. Güzelliğinin solup gitmesinden korkar ve kendisi yerine portresinin yaşlanmasını diler. Böylece olaylar gelişir... Kitaptaki üç karakter de Wilde’dan farklı izler taşır. Basil’in olduğu kişi olduğunu, Lord Henry’nin dışarıdaki insanların olduğunu düşündüğü kişi olduğunu ve son olarak Dorian Gray’in de olmak istediği kişi olduğunu söylemiştir.
Lord Henry’e göre güzellik en yalın haliyle bir dehadır. Kendiliğinden bahşedilmiş en yüce şeydir, aynı güneşin doğması gibi suyun akması gibi kendiliğindendir. Güzelliğin yok olması ise bir kayıptır. Güzellikle gelen diğer şeyler ise onun kullanımı ve sonucunda da zevk ve heyecandır. Tabi zevk ve haz veren şeyler her zaman iyi değildir. Dorian Gray’in içindeki kötülük portresine yansır ve portresi her geçen gün çirkinleşirken kendisi güzel olarak kalır. Tabi kitapta genel toplum eleştirileri de vardır. Gray’in sırf yakışıklılığı yüzünden kötülük yapamayacağını ona konduramayan halk gibi. Veyahut zevklerinin kölesi olmuş ve ruhunu çirkinleştirmiş insanların güzelliklerinin hiçbir işe yaramadığı gibi. Bazı kitapların zamanları vardır ya hani bu kitabın da zamanı olduğunu düşünüyorum. Çok geç kalmadan okunması gerekiyor bence yoksa büyüsü güzellik gibi zamanla kaybolabiliyor.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.