Ufukta Korku
Baktıkça yaşlar doluyor göğsüme Kırık bardağa benzeyen kaderime Ne ondan su içebiliyorum Ne de başka bardak şeçebiliyorum Oysaki ilk başta ne çok bardak vardı İstesem hepsi olabilirdi kaderim Simdi hayatım bir hurdalık Bende ise yok! Ne çanak nede bardak Miskin bir hal var sanki kar yağmış evime Odamda bir soba ne yapsam ısıtmıyor ama? Amalar hep der tik tak zaman geçiyor hamid Bu uğraşlar boşa, ustad demedimi hayatı gönlünce yaşa Ufukta bir çizgi , nedir bu korkumu? Neden umut demedin hamid yok mu cebinde para Anlaşılan sende yarının hesabını yapmaktasın Bir gün gelicek zengin olucam yalanını Hergün kendine satmaktasın Ah kendine zaman ayırmayı boş adamlık sayan kardeşim Hayat maviye gri demekle geçti Doğru dediğin herşey senden öncekilerin yorumları Söyle !! ne zaman sordular sana o büyük doğruları Bugünde bitiyor yine ufukta korku Ne zaman kazanırız, bize kalan hep bi sorgu Umut hep var dost, ama paran yok almaya Saat gecenin üçü yine sabahlar angarya İstemem yelkovan akrebe tur bindirsin Bi kere olsun bu yarışta uzun olan kaybetsin Ve zaman suya benzemesin deyimlerde Şu karşımda ki fotoğraf kaldı güzel günlerde Biz bugündeyiz ve bu gün hep kötü Varamadığımız iyi günleri hep andık Günün sonunda iyiler kazanır sandık Sandıklar dolusu boş hayallerle kalakaldık Biz iyiler hep azız oysaki kötüler hep kalabalık Tepedeki koca ağaç sonunda orda öleceğim Kaybettiğimiz iyileri yanıma gömülmüş göreceğim Ben seni hiç terketmedim bekle mezarımın başında Kırmızı bir yazma, ne olur sende benim için ağla Ağlamaklı hikayeler hep sonum oldu. Mutsuz şair kendini ararken kayboldu... A.sevim
Edebiyat
··1 alıntı·
57 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Efsane ötesi bir yazı. Yazarı mı?
Kızılbey
Gönderi Sahibi
Çok teşekkür ederim burayı not defteri mahiyetinde kullanmaktayım belki birgün daha büyük mecralarda yayınlarım