Senin hayatının benim kağıdıma düşen yazısı bu...Edebiyat
Her beden şekilden şekile girip buruşurken,her acı ve sevinç bir çizgi atarken tenine,anlayamadan geçen yıllar sanki intikam alırcasına derinden bir keder işareti gibi çizik atıyordu yüzüne. Durup dinlenemek bilmeyen,son bulmayacak gibi gelen zaman en nihayetinde kendini hissetirmek için elinden gelen intikam aracını kullanıyordu.
Hayatı pencere kenarında yaşayanların hiakyesi dir mücellâ.
Kör,kara talih, bazen bulur bazen bulur işte insanı.
Okuyan herkesin kendinden birşeyler bulacağı bir kitap.
Mücellâ, genç Cumhuriyet'le yaşıt bir kızın, unutulmuş kumaşların, kokuların, alışkanlıkların, iğne oyalarının, kimi yarım kalmış kimi tamamlanmış aşkların, hayatı seyretmekle yaşamak arasında gelip giden kadınların romanı.
Zamanın daha ağır aktığı, hayatın ritminin daha çok mahalle aralarında karar bulduğu vakitler. Gaz lâmbasının ışığında içilen nohut kahvesinin ağızda buruk bir tat bıraktığı dönemler. Arka planda Türkiye, pek çok çalkantının içinden geçerken bile kendini bildi bileli çeyiz işleyen bir genç kız Mücellâ. Adım adım hayattan çekilirken bunu neredeyse hiç fark etmeyen... Neyi beklediğini bilmeden bekleyen... Derken günün birinde, kıyısında kaldığı hayata son bir çabayla dönmek isteyen...
Sümbül kokulu bembeyaz yastık kılıfları, kanaviçe işli peçeteler, uçları fistolanmış havlular, çeyiz sandıkları arasında… Hanımeli, yasemin ve leylâk kokulu yaz ikindileri gibi uzun kış gecelerinde de, ya çardağın altında ya hep o soldaki pencerenin içinde... Mücellâ'nın dupduru ve çarpıcı hikayesi...
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.