Bir haftalık aradan sonra herkese merhabaaa Yorum yazmayı özledim desem! Stefan Zweig’ı ne kadar sevdiğimi beni tanıyanlar bilir. Elimde kalan son novellasını da okudum Artık romanlarını okumaya geçmeyi umuyorum.
Ay Işığı Sokağı içinde 5 adet öykünün yer aldığı bir kitap. Ay Işığı Sokağı’nda Fransa’nın bir liman kentinde denizci mahallesinde bir gece kalmak zorunda kalıp orayı gece vakti gezinirken duyduğu arya söyleyen sesi takip ettiğinde karşısına çıkan kadınların ve adamların hayatları ve hazin bir son anlatılmış. (Bu cümlede en az Zweig’ın cümleleri kadar uzun oldu :) Bilirsiniz Zweig müthiş betimlemeler yapar ve yarım sayfayı bulduğu cümleleri vardır.) Her neyse bir diğer öykü; Leporella. Asıl adı Crescenz olan kadının patronu tarafından kölece çalıştırılması sonucu yıllardır kaba, itici ve karanlık bir hizmetçi olması anlatılıyor. Bir dönem bir nebzede olsa bu karanlıktan çıkıyor ve tekrardan o karanlığa dönüş yaptığında (artık duygularında dışavurumculuk başladığı için) tekrardan karanlığa dönmek istemediğinden ötürü evin hanımıyla korkunç bir duruma şahitlik ediyor.
Nişan diğer bir başlık. En çok bu öyküden etkilendim. İspanya’da savaş sonrası hayatta kalmaya çalışan bir Fransız albayı anlatıyor. Albayın İspanyol kılığına girmesi ve dilenmesi... Tam her şey düzeldi derken yaşanan o olay. (Çok ayrıntıya girersem her şey ortaya çıkar )
Leman Gölü Kıyısında Olay da en az Nişan kadar etkileyiciydi. Yurt özlemine yenik düşen bir Rus askeri anlatılıyor. Ve son olarak Avare ise eğitim olarak yaşıtlarından geri kalmış bir öğrencinin öğretmeninin otoritesine dayanamayıp isyan ettiği satırlar okuyucuyla buluşmuş.
Sanırım Zweig sever bir okur bu kitabını da okumuştur. En az Bir Kadının Hayatından 25 Saat, Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu veyahutta kült eseri diyebileceğimiz Satranç kadar bilinen bir kitaptır. 74 sayfacık çerez niyetine bir kitap. Zweig olunca mevzu tavsiye etmem kaçınılmazdır bu nedenle okuyun, okutturun. Huzurla, sağlıkla ve kitapla kalın.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.