Kitaptaki kurgusal kişiliklere aşina olmam ve kendileriyle mahalde tanışmış olmam hasebiyle abartılı yönleriyle beraber bana nostaljik bir esinti sağladı. Cezaevi jargonu belki de hikâyede betimlenen olay, örgü, şartlar, sistemin ve yokluğun dayattığı çarklar içinde ortaya çıkmış bir kavram. Hikâyenin dili edebi bir kaygı taşımadan - ki belki de böyle olması gerektiği düşüncesinden hareketle- akıcı ve dönemin sosyal dokusunu, fakirliğini bir cezaevi ortamında aktarabilme açısından başarılı. Cumhuriyet dönemi insanların hali pürmelalini merak edenler için okunmaya değer ve iyi bir hafta sonu başucu kitabı. Kitapta dünya klasiklerinde görmeye alıştığımız, ince eleyip sık dokulan tiplemelerden ziyade sıradan ve en diptekilerin yer aldığı yurdum insanının hikâyesi.