İnsan psikolojisi sahiden çok tuhaf.En küçük bir zorluk karşısında isyan etmeye hazır hemen.Bahaneleri de çok...Karşıma yokuş çıktı hayat beni sevmiyor,ayağıma taş değdi hayat benden vazgeçti, yolu kaybettim,kaderim yanlış yazılmış...Sonu yok bu şikayetlerin unutmuşuz yolun maksadının bir yere varmak olduğunu..Yol üzerindeki her şeyle meşgul bu insanoğlu.Herkes kaderiyle kavgalı bir şekilde.. “şükür” diyen yok gibi...
İnsan yolunu sevmeli bana göre.Gülün hatırına dikenini de sevmeli...
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.