suç ve cezayı sonunda okuyabildiğim için mutluyum. bazı yerleri yazmak için yazılmış gibi geldi bana alakasız iki karakterin boş boş konuşması mesela beni biraz darladı kitabın ortalarında. karamazov kardeşlerde iki kişinin konuştuğu kısımları çok sevmiştim çünkü konuştukları konular benim ilgimi çeken şiirsel cümlelerdi burada bahsettiğim ise saçma sapan bi konudan sayfalarca konuşmuş olmaları. ayrıca karamazovda konuşulan her şey bi yerde karşımıza çıktığı için bütünlük çok güzel sağlanıyordu. bahsettiğim sorun dışında geri kalan kısmı mükemmeldi bence. gerçekten raskolnikovu tanımak böyle bi karakteri incelemiş olmak iyi geldi bana, sonunu daha hüzünlü beklerdim yine hüzünlüydü ama umut vermeden de geçmemişti o yüzden içten bi gülüşle kapattım kapağını. bi de artık dostoyevski okurken sürekli karamazovla karşılaştırma gafletinde bulunuyorum çünkü o kitap benim için çok üst bi noktada, benden bu kadar
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.