George Orwell'in Hayvan Çiftliği ve 1984 kitaplarından sonra okuduğum romanı Boğulmamak İçin, yazarın farklı bir dille yazdığı bir kitap olmuş. Evli, iki çocuklu bir adamın eline fazladan geçen parayla ilgili yapacaklarını düşünürken geçmişini hatırlaması ve bu hatırlayışta ailesini, yaşadığı mahalleyi, dönemin sosyal, siyasi, ekonomik koşullarını okuyoruz. Geçmişini hatırlayınca büyüdüğü mahalleye gitmeye karar verir ve gittiğinde her şeyin değiştiğini, kimsenin onu hatırlamadığını görür. Kendine amaç aradıkça amaçsız kalan bu adam yine evine, karısı ve çocuklarına, rutin hayatına döner ancak geçmişine yaptığı hem fikren hem gerçek yolculuk sonrası içinde bir şeyler de değişir. Boğulmamak İçin çabalar ancak bundan kaçarken daha çok boğulmuş gibi hisseder.
Boğulmamak İçin'i okumadan önce araştırmıştım ve yazarın diğer eserlerinden farklı olarak daha mizahi bir anlatım tercih ettiğini öğrenmiştim. Biraz bu beklentiyle okudum ancak ne çok karamsar ne çok mizah dolu, ortalama ironiye sahip bir dil vardı.
·
90 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.