Her insanın yalnızlığı tanıması gerektiğini, kalabalıklara olan bağımlılığın bir süre sonra geri dönülemez bir felakete dönüşebileceğini, günün sonunda kendimizle başbaşa kaldığımızda o toplumda ki en popüler ve istenilen kişi olsanız dahi çabucak zihinlerden silindiğimizi bu tiyatral eser bana tekrar hatırlattı. Pandemi bizi her ne kadar eve tıkasa ve birçok yönden kötü etkilese bile bundan etkilenen her bireyin bir sonraki yalnızlık deneyiminden daha az hasar göreceğini düşünüyorum. Zaten kötü etkilerini düşündüğümüzde hiçbir şey çekilir çile değil, birbirimize destek olmalı ve bizdeki iyi etkilerinin üstüne daha fazla düşmeliyiz. Herkese iyi okumalar diliyorum.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.