otomatik portakalın incelemesi benim için iki bölüme ayrılıyor. ilk bölüm kitabı beethoven dinlemeden okuduğum kısım ikinci bölüm ise beethoven dinleyerek okuduğum kısım. ilk kısımda kitabı okurken yaratılan dünya beni çok rahatsız etmişti, çünkü şiddet, tecavüz, kan vs. derken gözümde canlanan sahneler içimi pek açmadı doğal olarak. o yüzden birkaç gün kitaptan uzaklaştım, geri döndüğümde karakter alex’in sürekli beethoven’ın dokuzuncu senfonisini dinliyor olmasını göz önüne alarak ben de açtım ve dinlerken okumaya başladım. nedense bunu yaptıktan sonra kitap benim için akmaya başladı. Yazar kitabı tamamen filmleştirmek için yazmış bence çünkü gözümde canlanan sahneler ve o sahnelerin mekanik bi şekilde akıyor olması kesinlikle film izliyormuşum gibi hissettirdi. mekanik bi şekilde akıyor derken demek istediğim şey yaşanan olayların tık tık tık tadında gittikçe yükselerek artması. dokuzuncu senfoni yükselirken alex’in duygularının da aşamalı bir şekilde yükselmesi ve isyan etmesi, maruz kaldığı deneyler ve yaşadıkları olaylar derken kitap beni ele geçirdi ve senfonilerle kitabı da bitirmiş oldum. gözümde canlanan sahneleri kubrick nasıl görmüş deli gibi merak ediyorum en kısa zamanda onu da izlerim. kitabı hala okumayanlar varsa kesinlikle dokuzuncu senfoniyi açarak okumaya başlasın muazzam bi senkron içinde ilerlediklerini fark edeceksiniz, umarım siz de seversiniz. iyi okumalar
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.