Bu benim Khaled Hossesini'den okuduğum ilk kitaptı. Lisede okurken kütüphanede sarı kapaklı kitabı elime aldığımda bu kadar etkileneceğimden bir haberdim. Bu kitabı okurken bir çok yerinde bırakıp düşündüm. Belki bu kitapta iki kadının hikayesi anlatılmıştı ama bundan daha fazlasıydı. Bu yazarın hem sade hem akıcı hem de bu kadar düşündürücü yazmasını cidden çok seviyorum. Leyla ve Meryem. Nedense bu kitabı okuduktan sonra sevdiğim insanlarını isimlerinin sonuna 'co' getirir oldum. Meryem ve babasının ilişki dile gelemeyecek şekilde yıkımlarla dolu ve duyguluydu. Afganistanda savaşın insanları getirdiği raddeleri görünce sadece baka kalıyorsunuz. Zalimliğin, çıkarların konuştuğu bir yer görüyorsunuz. Bir de her şeye rağmen yaşamayı çalışan insanları görüyorsunuz. Onlarla birlikte yeniliyor, onlarla birlikte kazandığınızı hissediyorsunuz. Bu duyguları anlayabilmeniz bu kitabı avuçlarınız arasına alıp incelemeniz gerek...
Mutlaka kütüphanenizde olması gereken romanlardan...