Babalar sessiz yaşarlar, içinde kar boran koparken hissettirmemeye çalışırlar çocuklarına, soğuk gibidirler belki ama ‘’Gömü’’ nün insanı kadar sıcaktırlar aslında. Anneler kadar belli edemezler belki sevgilerini ama onlar kadar çok severler çoluğunu, çocuğunu. Sahibi olmayan veya bakımsız evlerin çatıları çöker ya hep, babasız evinde evi taşıyan direği çöker, yıkılır eşinin ve çocuklarının üstüne. İşte o zaman anlaşılır değerleri.
Kitaba başladığınız ilk sayfalardan itibaren Anadolu insanının temizliğini, merhametini, masumiyetini hissediyorsunuz ve o köylerde kasabalarda geziyorsunuz.
Bir baba ile oğlunun arasında görünmeyen, gösterilmeyen derin bağ... Kitabın ana konusu bu olabilir. Yazar bunu iyi bir şekilde anlatmış. Bazen tekrarlara düşse de genel olarak sade ve akıcı bir anlatım tarzı var. Özellikle Anadolu köylerinde, kasabalarında doğup büyüyen herkes kendinden birşeyler bulur.
İyi okumalar..
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.