İsimleri, kim oldukları, nerede yaşadıklarının hiç bir önemi yok, onların yaşadıkları yürek burkuyor. Her birinin söz hakkı elinden alınmış, şiddet gören, değersizleştirilen, hor görülen, ezilen, hakarete uğrayan kadınları, toplumumuzun kanayan yarası olan, bitmek bilmeyen yaşanmışlıklarını boğazım yutkunarak okudum.
Ben sıcak yatağımda kitap okurken bazen bir öğretmenin, öğrencinin, annenin, evladın kısacası sevgiye muhtaç olan kadınları, kapalı kapılar arkasında maruz kaldıkları sessiz çığlıklarını düşündükçe kahroldum. En çokta elimden, elimizden hiçbir şey gelmiyor olmasına üzüldüm. Çok üzüldüm.
·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.