·111 syf.··Beğendi
···Okunma: 06 Ocak 2021 14:16 İlk okuyuşum ortaokuldaydı. O zamanlar 100 temel eserleri okumaya ayrı bir merakım vardı. O yaşımda tabiki de şuan olduğu gibi duygulandım. Ama herkesi çok suçlamıştım o akılla öyle hatırlıyorum. George'a aşırı bir kızgınlığım ve öfkem vardı.
İkinci okuyuşum lisede olmuştu. Artık daha iyi olayları anlayabiliyor. George 'a hak veriyordum.
Üçüncü okuyuşum sınıfımla kitapları tartıştığımız bir toplantı için oldu. Bu da dündü. Elime aldığımdaki his burukluktu. Sonunu biliyordum evet ama arada geçen olay ve diyaloglar aklımda kalmamıştı. Tekrar okumak beni hem aşırı mutlu etti hem de üzdü.
Üzgünlüğüm tek odaklı değildi bu sefer. Lennie'ye ayrı, George 'a ayrı, Candy' e ayrı, Crooks'a ayrı üzüldüm. Kızgınlıklarım da bu sefer çok farklıydı. George'a kırgındım en baştan böyle olmayabilirdi. Ama belki de tek çaresi budur diye de düşünmeden edemiyorum.
Bu kitap her zaman beni duygudan duyguya sürükleyen bir kitap oldu. Her zaman benim için özel bir yeri oldu. En önemlisi de artık 3.okumada gözümden yaş akmadı. Sadece yüzümde buruk bir tebessüm ve acı vardı.
Tavsiye ettiğim ve herkesin okumasını istediğim bir kitaptır. İyi okumalar.