Bütün eğitimcilerin okuması gerektiğini düşünüyorum.
Kitabın bir öğretmen tarafından yazıldığı çok büyük farklılık göstermiş.
Kuşkusuz eğitimci olmak, bir insanın bir neslin yetişmesinde bu denli etkili olmak çok kıymetli bir o kadar da zor bir şey.
Kitap öğretirken uygulanacak farklı metodları gösteriyor. Eğlenirken öğrenmeye teşvik ediyor. En önemlisi çocukların birer robot olmadığını hatırlatıyor. Yazar bununla ilgili kendisinin de uyguladığı birçok misal vermiş.
Kitap daha çok ilköğretim sınıflarına göre örnekler versede kıyaslayarak faydalanabilmek mümkün. Verilen her örnekte bunu nasıl uygularım/ uygulayabilir miyim diye düşünmekten kendimi alamadım, evet çoğu sözel dersler için olan metodları Arapça'ya uyarlamak biraz zordu ama çok faydalandım, farkındalığımı arttırdı bol bol not alarak ilerlediğim bir kitap oldu.
Kitap sanki eğitimle ilgili bir semindeymişsiniz gibi hissettiriyor bu da sıkılmadan okumanızı sağlıyor.
Genel anlamda eğitimciler üç kısımdır;
1) Kötü izler bırakan ( Yaptığı işi sevmeyen, empati kuramayan kişilerdir)
2) İyi izler bırakan (Amacı yalnızca ders değildir, hedefi sınıf geçirtmek değil İnsan yetiştirmektir)
3) İz bırakmayan.(Dersini anlatır geçer bunu yeterli görür ve öğrencinin ruhuna yüreğine dokunmadan geçer gider)
Yapmamız gereken iyi iz bırakanlardan olmak için tüm çabamızı sarfetmek.
"Hayatta en büyük mucize, küçükken iyi bir öğretmene rastlamaktır" unutmayalım ki birilerinin mucizesi de olabiliriz kabusu da.
Bu tamamen bizim elimizde..
Sahi biz hangi kisimdayız?..
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.