Küçükken evimizin önünden akan bir derede, kuzenimle birlikte iş bölümü yaparak bir gemi yapıp, ordan gitmeyi hayal ederdik. Üstelik plan projemiz bile vardı. O hayalin ertesi günü yok oluşuna ve duyguların o denli yoğun ve kaybolabilir oluşuna hayret ediyorum. Hala hayallerim var tek fark artık gerçekleştirilebilitesi daha mümkün ama o zaman duyduğum o heyecan ve tutku şimdilerdeki hayallerimi sadece bir plan kılıyor. Tüm bu heyecan, tutku, tahayyül durumlarının en yakıştığı çağlarıma beni götüren Beyaz Gemi, özel kalacak... Sonlara yaklaştıkça, "lütfen mutlu son ile bitsin, lütfen tahmin ettiğim şeyler olsun, lütfen hak eden hak ettiğini bulsun" dileklerimle sürüklendim bitişe. Üzdü doğrusu, alışılmışın dışına çıkmışlık şaşırtırken ferahlattı da üstelik. Farklı, yerini koruyacak bende.
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.