"Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür ve bir orman gibi kardeşçesine." dizeleriyle Nazım Hikmet sağlıklı aidiyeti kastetmek istemiş midir bilinmez ama yazarımız kitapta anlattıklarını bu iki dizeyle özetlemiş diyebiliriz. Kitap; aidiyet duygunun ne anlama geldiğine, çocukluk döneminden itibaren nasıl şekillendiğine, aidiyet ihtiyacının giderilmemesi halinde hangi sorunların oluşabileceğine ve aidiyet yoksunluğu içindeki kişiler için çözüm önerilerine güzel bir şekilde değinmiş. Her ebeveyn çocuğuyla sağlıklı bir bağ kurmak ister. Peki farkında olmadan çocuğumuzu kendimize bağımlı mı yapıyoruz yoksa gerçekten yazarın dediği gibi bize hizmet eden çocuklardan ayrılmak istemiyor muyuz? Vakti geldiğinde çocuğumuza "Haydi, ruhunun bir sonraki halini yaşa." diyebilecek miyiz? Yoksa kendi geçmişimizle çocuğumuzu değerlendirme yanlışı içine düşerek onun gerçek kişiliğini gömecek miyiz toprağa! ...ve daha birçok soru sıralayabiliriz aidiyetin mahiyetini ortaya koymak adına.