Arkadaşlarımın tavsiyesiyle okumaya başladığım bir kitap. Bir süre kişisel gelişim kitapları ile vakit geçirdiğim için artık aşk dolu azıcık ağlamalı bir kitap tavsiyesi istemiştim. Aralarından da Gökçen’i seçtim. İlk başta bir geçmişe bir şimdiki zamana gidip geldiği için odaklanmakta sorun yaşadım. Bir süre sonra alıştım. Gerçekten geçmişi okurken çocukluklarındaki o samimiyeti, aileleri ile kurdukları bağı çok güzel okuyucuya geçirdiğini düşünüyorum yazarın. Asker sahnelerini gerçekten gözyaşları ile okudum. Vatanımızın biricik şehitlerini, ailelerini, geride kalan yaşanmışlıkları ve yaşanamamış anıları düşündükçe içim paramparça oldu. Sadece konuşmalar arasında uzun uzun yapılan açıklamalar ve 15 yaşlarındaki ergen ağzı ile konuşulma kısımları hoşuma gitmedi. Karakter doktor olmuş ama konuşmaları küçük çocuk gibiydi. Onun dışındaki tavırlarını beğendim. Erkek ana karakter ise gerçekten samimiyeti, olgunluğu ve romantikliği ile kadın ana karakteri sevdiğini iliklerinize kadar hissedebiliyorsunuz. Romanlarda kalmış erkek stili denebilir… Şans verilebilir kitaba.