Koştum.Peşinde avaz çığlık bir çocuk sürüsü,deliler gibi koşan,yetişkin bir erkek.Ama umurumda bile değil.Yüzümü kamçılayan rüzgara karşı,dudaklarımda Pençer Vadisi kadar geniş bir tebessüm,koştum.
Koştum.
Bir keresinde,ben küçükken bir ağaca tırmandım,şu yeşil,ekşi elmalardan yedim. Karnım davul gibi şişti,çok acıdı. Annem elmaların olgunlaşmasını bekleseydin,hastalanmazdın dedi.Şimdi,ne zaman bir şeyi çok istesem,annemin elmalar için söylediği şeyi anımsıyorum.