Mademki hiçbir şeyi değiştirmeye iktidarı yoktu, her şey evvelden çizilen bir yolda yürüyecekti, o halde aklı başında bir insan, onları tebessümle seyredip sırasını beklemeliydi.
Hayatta hiçbir şey ona kıymetli görünmemiş, peşinden koşmak, erişmek,sahip olmak arzusunu vermemişti.Etrafına daima bir yabancı gözüyle bakmış, hiçbir yere bağlanmak arzusu duymamış, bu yalnızlığının gururu içinde memnun olmaya çalışmıştı.