Gözlem Furkan Yağcı

Gözlem Furkan Yağcı
@gozlemyagci
karalıyorum karanlıklaşıyorum
sabah olup uyanınca
Sabah olup uyanınca Kömüre komşuyum Yoku tutmuş ellerim Hiçi sormuş Kafamın altında bir çift kırkiki numara Korkarım sen yoksun son bilet alınmış Kara tren burdan geçeli ne kadar olmuş Kokudan anlayabilir misin Bunu köpekler ve bir çift kösele uzun uzun tartışmıştı hatırlıyorum Tek yöne doğru bir zaman sonra Adım sesleri epey kadınsı geliyor Gecenin bir yarısı çünki Zemin çoktan buzlanmış Bir pencereye yaslanıp bir sepeti çekmeyeli Yahut sıcak bir ekmeği yarmayalı önemsenecek bir vakit geçtiğine eminim Hele ki o asap bozan sert uzun kenar Fırının kırk yıllık jileti her seferinde kırka bindirirdi O sert kenarı unutmadım Ama sen ödenmiş bir kıyıntıdan öteydin Veresiyeden de öteydin Verilmiş vaat indirirdim sepetle sana Bayat gülücükler gelirdi elime Sabah olup uyanınca İsimleri hatırlıyorum Bu evsiz turnesi ve her gün değişen kenar Hiç eksilmeyen ıslak köpek kokusu
Şiir
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
sefil akşam
Bahar geleli yedi gün oldu Hala o sefil akşamda aklım Makyajın akmıştı, yorgundun bi beterdin Elinde sigara sönmüştü Bir kirpiğin bir ötekine yapışmış Üstünde seneler vardı hatırlıyorum Yeşil tahtaya beyaz tebeşir izi Şaşırtmayan hüzün görüntüsü Hayat endişesi belli sırtına binmişti Bazı hayatlardan da pişmandın Karanlık sokaktan /azraille el ele gibi geçtin Ardından ay söndü, köpekler susuştu Öyle sevindim ki öyle görünce seni /İçimdeki duvar sobe dedi İspiyoncu çocuk gibi oldum Tokatlamak istediğim her şey gibi oldum Hala o sefil akşam gözüme gelip durur Ünlü şairlerin kötü kadınlarından beterdin Belki şimdi daha betersin Sana güvenmeye kurşun yer oldum Ne diyelim Fitili yanmış akşam neşesi seni Koş bîhaber anana avutsun seni Gözlem Furkan Yağcı
Şiir
gözleri aynı sen
Gözlerin ne görüyor bilmiyorum Kulakların ne duyuyor İki elim cebimde bi kokunun peşinde Sarhoş adımlarla köşedeyim Üstümde bi yaşanmışlık ceket yırtık Senin şu gözlerin neden görmüyor Fırında kardeşinle evimde seninle rastlaşıyorum İkisinden biri halis olmalı Ekmekler eve vardı mı? Gözleri aynı sen Kaç mekik dokuyorum Kaç izmarit var sokağında Kedilerin adını siz unuttunuz ben unutmadım Gözlerin ne görüyor bilmiyorum Tutup ellerinle yardın göğsümü /şu malum gecelerin biriydi Bu hak mı yoksa reva mı Sebebi elbet olmalı Arada meyhanede oluyor çakırlaşmış Gözleri aynı sen Gözlem Furkan Yağcı
Şiir
kanı temizle
Güneşten yaratılmış elleri göğsümde Parmakları fırtınalar doğuruyor Birbirini kovalıyor günler bu savaş bitmiyor Aralasa Yarsa göğsümü ikiye Bir kelebek sürüsüyle kargalar iç içe Olmuyor diyorum vedaların kömürü Harını vurdukça alıyorsun ateşimi Bi kayıp bi kaza geçen her saniye Bi cinayet, bi arkasızlık Kanı temizle Elmastan gürzle dövülmüş elleri göğsümde Yetimin biri tökezliyor Aklını ermemiş çocuklar öksürüyor Ben bir değil iki oluyorum çok oluyorum Hayli büyümüştüm, sığamıyorum Olmuyor diyorum vedaların kömürü Sen ateşi çakıp kaçsan da Bu suikast sahnesi sona ermiyor Kanı temizle ‘’’ İşin özü Sesimi unutmanı istemiyorum Hatırlayasın ki çınlasın kulaklarında ahlarım Kalbine komşu olsun sandaleti kayıp çocuklar Gözyaşını kollarına silen çocuklar Kuru dallardan inkarların da bir küçük kibrite bakar
Şiir
görmedim sanma
Ne kadar utanıyoruz Birbirimizin yüzlerinden Başım yere eğik Ayaklarım da gözlerim gibi Kaldırım taşlarına devrelik ediyor Hani omzun dekolteli Hani yaşlanmamış ve yola çıkmadan ağlamamış gibisin Ne kadar utanıyoruz Söylenemezleri ezberleyip yutuyoruz hunharca Görmedim sanma İlk asi adımın Ve kör düğüm sol bağcığın Anlık kararın simgesi Bunlarla apartman kapısında çok uğraşacaksın Hele eteğin kısa yandı başın Bıyık düren komşuya boyunca bahanesin Ne kadar utanıyoruz Birbirimizin yüzlerinden Çoktan ayrılığa pişman bir beden dili Başım yere eğik Görmedim sanma Gözlem Furkan Yağcı
Şiir